(Category: Update's)
Posted by jarnojoosse
Monday 20 July 2009 - 01:12:51
Verslag Houten goes Romania 2009-07-14
Maandag 13 juli
Om half negen vanmorgen stond Klaasjan klaar bij de kerk om alle deelnemers op te vangen. Om een uur of negen was iedereen aangekomen, met veel ouders en vrienden om ons uit te zwaaien. Klaasjan legde uit hoe we van Houten naar Saulia zouden reizen (we verblijven op de camping van Saulia, 20km van Band). Daarna ging hij ons voor in gebed en vroeg om een zegen over reis & verblijf.Er waren zes auto’s geregeld om ons naar Dortmund te rijden. Die van Koos Koster had meteen wat pech, maar gelukkig kon Marten Tel overnemen. Een paar uur later vertrokken we vanuit Dortmund met het vliegtuig naar Cluj. Veel mensen hadden nog nooit gevlogen, toen de stewardes haar instructie ging geven deed iedereen gezellig mee, een hilarisch gezicht.
Eenmaal aangekomen in Roemenië werden de eerste sloffen sigaretten al gehaald! Na een poos wachten tot alles goed getekend was konden we, met een kleine vertraging, vertrekken met onze gehuurde busjes.Eenmaal aangekomen op de camping konden we onze spullen gaan opruimen. We hebben mooie gezellige huisjes voor acht personen. Een groot feest, benieuwd hoe het er over twee weken uit ziet. Om 8uur werden we voor het eerst bloot gesteld aan het Roemeense eten… een soort cultuurshock? Volhoudend dat we niet moe zijn uiteindelijk toch maar het bedje in gekropen.
Dinsdag 14 juli
Vandaag ontmoette we allemaal Costi, de pastoor van de zigeuners, voor het eerst ook de zigeuner kindjes gezien. Ze waren allemaal dolblij dat we er weer waren. Met de kinderen aan de hand (vooral bij de dames, onder groot geluk van de heren) gaf Costi ons een rondleiding door het zigeunerdorpje in Band. We waren allemaal goed voorbereid, maar toch maakt het nog een grote indruk op je wat je daar allemaal ziet. Eerst kregen we de mooiste nieuwste huisjes te zien, gebouwd door de Woonwagenzending. We hebben ze niet van binnen gezien maar van buiten zag het er goed uit. Daarna kregen we een deel te zien waar huisjes staan door de zigeuners zelf gebouwd. Je weet niet wat je ziet. Huisjes van stokken touw en klei, met zeil op het dak, kleiner dan jouw slaapkamer. Soms wonen ze daar zelfs met meerdere families in! De zigeuners, vooral de kinderen, waaren ook slecht gekleed; vies en te grote of te kleine kleren. Veel kinderen renden daar vrolijk rond op hun blote voeten terwijl mijn voeten al pijn deden met mijn schoenen aan. Een triest gezicht en het geeft je extra motivatie om aan de slag te gaan.
woensdag 15 juli 2009
De eerste keer dat we lekker vroeg op mochten staan!, 8 uur ontbijten, dat hier eerlijk gezegd beter .
Om een uur of 9 vertrokken we met de busjes naar Band. Daar staan de groepjes kinderen al op ons te wachten. We gaan lekker met ze aan de slag! We zongen liedjes die de kinderen uit volle borst meezongen, speelden een mime stukje, die zij vervolgens met alle plezier na deden en maakten en plakten een werkje. Je hoeft de kinderen niet te verstaan om met ze te kunnen comminuceren, ze doen je wel na. Maar het is altijd wel handig om een tolk bij je te hebben, voor de nodige orde. Na het werkje kregen alle kinderen een halve appel. We stonden bij de uitgang op ze te wachten. Het begon allemaal heel onschuldig. Tot dat het eerste kleine wolfje in schaapskleren twee appels te pakken kreeg, toen waren de kinderen niet meer te houden. Je wilt die arme kinderen graag meer geven maar je weet ook dat als je dat doet je iedereen moet geven. Een dilemma maar we kregen te horen dat we gewoon streng tegen ze moeten zijn, dat werkt het best. “Eerst het aanrecht schoonmaken, dan eten maken” zegt m’n moeder altijd. Daarom is de bouw vandaag begonnen met het schoonmaken van de bovenverdieping. Dat is belangrijk want anders kan je niet goed werken.Wij vertrekken weer naar de camping, de bouwvakkers blijven nog lekker die hebben hun koelboxje meegenomen. In de namiddag gaat een gedeelte van ons weer terug naar het Daycenter want de houtlading komt binnen. Ik geloofde m’n ogen niet toen ik die wagen aan zag komen rijden. Sowieso zou die “vrachtwagen” de nederlandse wegen niet op mogen, en dan nog niet gesproken over de 70000 kilo lading hout die hij bij zich had. Met z’n allen, ook met een aantal zigeuners, hebben we het hout naar boven in het Daycenter gesleept. Het was echt heel hard werken en het hout leek niet op te gaan. Zwaar werk wordt beloond. We waren te laat voor het eten op de camping, dus werden we genoodzaakt samen met Costi een hapje bij de pizzaria te gan halen…. genoten. Ik hou van Roemenië: je kan hier met z’n negenen uiteten gaan voor de zelfde prijs als je in Nederland per persoon betaald!
Donderdag 17 juli 2009
Na om 2uur, 3uur en 4uur, in de ontzettend hitte van de nacht, wakker te zijn geworden is het eindelijk 7uur tijd om op te staan. Voor de meesten ieder geval want de eerste verslapingen gaan van start. Om kwart voor negen is het tijd om naar het daycenter te gaan, eenmaal in Band om kwart over negen is het al 30graden!!! Vandaag hopen we lekker te kunnen gaan bouwen want al het hout is al binnen. Hopelijk komt vandaag ook de rest al. Nouja al… anderhalve dag te laat… Lekker van start gegaan, terwijl het kinderwerk beneden weer lekker verder gaat. Vandaag hebben we goed doorgewerkt. Bijna alle skeletten voor de muren staan, veel gaten zijn dicht gemaakt en de traprailing is gedeeltelijk klaar. Bloed zweet en tranen heeft het gekost. De zigeuners zijn ook lekker van start gegaan aan de buitenkant van het gebouw. Verder zijn we s´middags met de kinderen naar de dierentuin geweest, allemaal heel enthousiast. Veel getrek aan paarden en kamelen ook de slapende beren werden wakker van de schreeuwende kinderen. Aan het eind nog een lekker ijsje gegeten en nadat we iedereen geteld hadden konden we weer terug. Helaas kwam het gevreesde kotsen nog wel bij een kind, maar dat kwam door de slechte wegen hier (veel gehobbel).Na een dag lekker gewerkt te hebben zijn we toe aan onze verdiende rust, lekker genieten van de zon die de hele dag maar blijft branden, heeeeeerlijk. Daarna weer genieten van het overheelijke roemeense eten. Smullen weer. Daarna geboemd en genieten van de avond die voor ons staat.
Vrijdag 18 Juli 2009
De eerste ontbijtjes op bed zijn alweer geserveerd, Jarno: ik heb zeker genoten. Netzoals op het bezinningsweekend kreeg iedereen een beschermengel. Deze moet een dezer dagen iets aardigs voor jou doen… een ontbijtje op bed, je bed opmaken, de was voor je doen, verzin wat je zelf maar wil.Om 9uur waren we alweer in Band. De dag begon bij het opstaan met wat lichte wolken, maar die waren al snel verdwenen en op het heetst van de dag was het rond de 40graden! Gelukkig heeft de bouw niet te veel last van de hitte omdat ze binnen werken en het enigzins kan doorwaaien. Ik heb maar één woord voor vandaag: Beunen. We hebben zo ontzettend hard gewerkt aan het einde van het middag werk waren bijna alle steunmuurtjes geplaats een zijn we begonnen met het plaatsen voor steunbalkjes voor de muren.
Bij het kinderwerk ging het vannochtend over de barmhartige samaritaan. Er werd ook weer een leuk mimestukje gespeelt waarin onze Wolter overvallen en in elkaar geschopt werd maar door de Sameritaan weer geholpen werd. De zigeuner kindjes deden het maar al te graag na, vooral het gedeelte waarin ze mochten overvallen. Na de mime werden er weer lekker gezongen. Leuk om te zien hoe hard de kinderen mee zingen. Daarna geknutseld waarin een gedeelte van het decor voor de uitvoering werd gemaakt. We hebben van onze fouten geleerd, dus elke kindje ging de middag in met één boterham:D.Omdat het te heet was, voor ons, om te sporten, hebben we een spelletjesmiddag gehouden. We begonnen met de stoelendans, dit vonden de kindjes helemaal geweldig en konden gewoon niet stoppen. Ookal stopten wij, zij gingen lekker door. Daarna wilden ze alleen nog maar de muziek van Luuk horen.
De bouw is gewoon smiddags weer keihard doorgegaan. Iedereen weet wat hij of zij moet doen en dat werkt echt heel goed. Alle kamers zijn al gemaakt veel gipswanden staan al de deuren zitten er in en we zijn al begonnen met de isolatie. Ook zijn we begonnen met de zolder. Samen met wolter en sander ben ik omhoog geklommen in de hitte van het gebouw. Wankelend op de steunbalken hebben we mooi het eerste gedeelte van de vliering getimmerd. Ik wist niet dat een mens zo er kon zweten, je kon zo onder me hoofd gaan douchen.Genoeg gedaan. Tijd om te eten, lekker gegeten deze keer. Een groep is nog gaan voetballen met de zigeuners. Ik blijf hier lekker me stukje typen genieten van Roemenië.
Zaterdag
Vandaag was onze eerste vrije dag. Dat betekent lang uitslapen en heerlijk rustig ontbijten. Voor de meesten in iedergeval. Omdat het bouwen zo lekker ging en we deze twee weken zover mogelijk willen komen, zijn we met 10 man om 6 uur opgestaan (!) en naar Band gereden. De zigeuners aldaar (die ook lekker vroeg beginnen) keken verbaasd op hun horloge toen ze ons zagen aankomen. We hebben een uur of vier keihard gebeund! De vliering op de bovenverdieping ligt er na vandaag bijna in, de muren zijn verder dichtgemaakt met gipsplaten en we zijn begonnen isolatie aan te brengen. Om een uur of 11 was het al dik boven de dertig graden en zijn we in de auto gestapt en naar de Weekend gereden. Daar kwamen we de rest van de groep en de gezinnen tegen en hebben we een heerlijke middag in de zon gebakken. Echt heerlijk genoten van een buitenzwembad zo groot als ik nooit eerder gezien heb. Overal barretjes en restaurantjes om het water en uitgestrekte grasvelden. Eindelijk konden we genieten van een overheerlijke hotdog in de linkerhand en een duur verdiend biertje in de rechterhand. Rik en Carolien hebben het ‘bakken’ wat letterlijk genomen, die zitten de komende drie dagen onder de aftersun en in de schaduw. De rest heeft het wat beter ingesmeerd en heeft een lekker kleurtje kunnen krijgen.Na deze ontzettend drukke uitputtende dag konden we onze maag bevredigen met een vier sterren maaltijd bij dhr. Mc Donald’s. Alsof er een engeltje over onze monden plaste, alleen dan anders.
Terug op de camping hadden we het allemaal al gehoord en voelden we de onweer buien aankomen. Maar onze schietgebedjes hadden geholpen, de ontzettend grote onweers wolken trokken langs onze camping. Terwijl wij droog vanaf een afstandje genieten toe zaten te kijken ging het in de wolken flink tekeer en hadden wij een spektakel van bliksemflitsen.
This news item is from Houten goes Romania
( http://www.houtengoesromania.com/news.php?extend.12 )